కేక్ కిక్...

అమ్మా...ఎందుకని ఇలా అన్నీ నాకే జరుగుతున్నాయి, నేనేం తప్పుచేసాను, మొన్న లెక్కల్లో ఫెయిల్ అయ్యాను, నిన్న నా అనుకున్న స్నేహితుడు నన్ను వదిలేసాడు, ఏది అనుకున్నా నాకే ఎందుకని ఇలా వ్యతిరేకంగా జరుగుతుంది? ఇలా ప్రశ్నలవర్షం కురిపిస్తున్న కూతుర్ని కేక్ తయారుచేస్తున్న తల్లి చూసి నీకు ఇష్టమైన కేక్ చేస్తున్నాను ఇది నీవు తిన్నాక నీ ప్రశ్నలకి సమాధానం వెదుకుదాం అన్న మాటలకి సరె అని..."నీవు చేసే కేక్ అంటే నాకు అమితమైన ఇష్టం".

అమ్మ: కాస్త డాల్డాని అందివ్వు..
కూతురు: ఛా ఇదేంటో ఇంత జిడ్డుగా ఉంది!
అమ్మ: ఆ 4 కోడిగుడ్లని కూడా పగులగొట్టి అందులో వేయి, అలాగే ఆ మైదాపిండిని కూడా, అదే చేత్తో చిటికెడు సోడా తీసుకుని కలుపు..
కూతురు: యాక్ :( ఇదేంటమ్మా ఈ గుడ్లు ఇంత వాసన వస్తున్నాయి, ఈ పిండి ఇలా రబ్బర్ లా సాగుతుంది....చూస్తుంటేనే అసహ్యంగా ఉన్నాయి!
అమ్మ: అవును అవి అన్నీ అలా విడివిడిగా అలాగే ఉంటాయి, కానీ వాటినన్నింటినీ సమపాళ్ళలో కలిపి సక్రమంగా ఉడకనిస్తే....నీకు ఇష్టమైన రుచికరమైన కేక్ తయారౌతుంది.

అలాగే మన పనులు కూడా......ఇష్టమైన విధంగా జరగాలంటే  విసుగు, చిరాకు లేకుండా మనకి జరుగుతున్న విషయాలని కష్టం అనుకోకుండా సక్రమంగా ఆలోచించి ఆచరణలో పెట్టి శ్రమపడితే తగిన సమయానికి మనం ఆశించిన ఫలితాలు మనకి దక్కుతాయి. అవే మనం జీవితంలో ముందుకు సాగడానికి కిక్కునిస్తాయి :)

అందమైన హృదయం.

యువహృదయం డాబుగా దర్జాగా నిలబడి తనంత అందమైన వారే ఎవరూ లేరు అంటూ విర్రవీగింది. ఔనంటే ఔనంటూ దాని అందాన్ని మిగతా యువ హృదయాలు పొగడ సాగాయి.అంతలో అక్కడికి ఒక వృధ్ధహృదయం వచ్చి.........

ఏంటీ! నాకన్నా అందమైనదా నీ హృదయం అని ప్రశ్నించింది.

యువ హృదయాలన్నీ.....

ఆ ముక్కలై, సొట్టలుపడి, బీటలువారి, అక్కడక్కడా అతుకులు వేయబడి వున్న వృధ్ధహృదయాన్ని చూసి ఇదా! అందమైన హృదయమా! అని ఆశ్చర్యపోతూ బీటలువారిన నీవెక్కడ అత్యంత సౌందర్యవంతమైన మా యువ హృదయమెక్కడ అని అవహేళన చేసాయి.....

దానికి సమాధానంగా వృధ్ధహృదయం.... నీవు బాహ్యసౌందర్యాన్ని చూసి విర్రవీగు తున్నావు. నా హృదయం పైన బీటలు నేను పంచిన ప్రేమకి చిహ్నం, నా హృదయాన్ని కోసి ముక్కలుగా నా ప్రేమని పంచాను. దానికి బదులుగా వారు ఇచ్చిన ప్రేమను తీసుకుని నా హృదయంలోని ఖాళీలను పూడ్చాలని ప్రయత్నించాను.అలా ఏర్పడినవే ఈ అతుకులు, బీటలు.నేను పంచిన ప్రేమకి బదులుగా కొందరు తిరిగి ఇవ్వని వాటికి గుర్తులు ఈ ఖాళీలు.సరీ సరిపడని ప్రేమతో ఏర్పడిన ఈ ఖాళీలు, అతుకులు, బీటలు చూడడానికి అసహ్యముగావున్నా నాకు గర్వంగా కూడా వుంటుంది. ఎందుకంటే నేను ఇంతమందికి ప్రేమని పంచగలిగానుకదా అని. ఇప్పుడు చెప్పు ఎవరు అందమైనవారో????

యువహృదయం మౌనంగా కన్నీరు కారుస్తూ వెళ్ళి వృధ్ధహృదయాన్ని క్షమించమంటూ తన హృదయం నుండి కొంచెం ముక్కని తీసి ఇచ్చి ఖాళీగా ఉన్న వృధ్ధహృదయంలో అమర్చింది.అది సరిగ్గా అందులో సరిపడకపోయినా వృధ్ధహృదయం యువహృదయాన్ని కౌగిలించుకుని తన హృదయం నుండి చిన్నిముక్కను తీసి ఇచ్చింది.దాన్ని యువహృదయం అమర్చుకుని చిన్ని బీట ఉన్న తన హృదయం ఇప్పుడిప్పుడే అందాన్ని సంతరించుకుంటుందని వృధ్ధహృదయాన్ని జ్ఞప్తికి తెచ్చుకుంటూ తెగమురిసింది.....

చిన్నారి కోరిక!

పరీక్షల్లో పిల్లల్ని వ్యాసరచనల్లో భగవంతుడ్ని మీరు ఎవరిలా మార్చమని కోరుకుంటారు అన్న దానికి సమాధానంగా ఒక చిన్నారి వ్రాసిన సమాధానాన్ని చదివిన టీచర్ కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. అది చూసి వాళ్ళాయన ఏమైంది అని అడిగిన దానికి సమాధానంగా ఆ కాగితాన్ని ఇచ్చి చదవమంది....

ఓ! భగవంతుడా నన్ను నీవు ఒక టెలివిజన్ గా మార్చేయి, నేను మా ఇంట్లో ఆ స్థానాన్ని సంపాదించుకోవాలి అనుకుంటున్నాను.అలా నేను మా కుటుంబ సభ్యుల అందరినీ నా చుట్టూ కూర్చోపెట్టుకుని అందరి దృష్టిని ఆకర్షించాలని నా ఆశ. టీవీ పనిచేయకపోతే దాని మీద చూపించే శ్రధ్ధని నా పై చూపాలని నా కోరిక. నాన్నగారు బయటి నుండి రాగానే టీ తాగుతూ రిలాక్స్ అవ్వడానికి, అమ్మ మూడ్ బాగోపోతే విసిగించకు నన్ను అంటూ మనసుని ఉల్లాస పరచుకోవడానికి, అన్నయ్యలు ఇది అది అని నాకోసం పొట్లాడుకోవడానికి నాపై ఆధారపడతారు, అంటే ఇంట్లోని అందరి దృష్టి నాపై(టీవీ) ఉంటుందిగా. అలా అందరూ నాతో సమయాన్ని గడుపుతూ వాళ్ళు ఆనందాన్ని పొందుతారు కదా!
అందుకే నిన్ను నేను ఇలా కోరుకుంటున్నాను. భగవంతుడా! నన్ను టెలివిజన్ గా మార్చి నాకోరిక తీరుస్తావు కదా!

అది చదివిన టీచర్ గారి భర్త కాగితాన్ని భార్యకు ఇస్తూ... భగవంతుడా!ఎంత ధారుణం ఆ తల్లిదండ్రులది, పాపం ఆ పసిపాప అనుకుంటూ....
అది మన కూతురు వ్రాసినదేనండి అంటూ అతని వైపు చూసింది!

ఒక్క లుక్కిచ్చుక్కోండి ప్లీజ్...

కోల్గెట్ స్మైల్.....

కాబోయే ఒలంపిక్ ఆటగాళ్ళు....

జరుగు ఇప్పుడు నా వంతు....

పనిలేని రోజుల్లో ఖాళీగానే ఉంటుందండోయ్...

క్షణం తీరికలేని వ్యాపారవేత్త...

రా భాయ్ సైడ్ కిటికీలు కొన్ని ఖాళీగానే ఉన్నాయి...

షాపింగ్ ఇంకా మొదలెట్టలేదు...

గమ్యం ఎక్కడికో????

ఇంటికో ఎలికాప్టర్...

నో ప్రాబ్లం మాస్టర్ కార్డ్ ఉన్నా...

నాకూ మొగుడున్నాడుగా...

వైకుంటానికి సులభమార్గం....

ప్రముఖ దంతవైద్యుడు...

జోరుగా ప్యామిలీ అంతా పిక్నిక్ కి...

ఇదేనండి! ఇదేనండి! నిజమైన భారతదేశం...మనదేశం!

ప్రేమంటే! పెళ్ళంటే?

బొటానికల్ టూర్ కి వెళ్ళిన అందరూ భోంచేసి సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్న సమయంలో ఒకబ్బాయి లెక్చరర్ ని ప్రేమంటే ఏమిటీ అని అడిగిన దానికి సమాధానంగా ఆయన ఆ స్టూడెంట్ని "ఒరేయ్ నీకు దీనికి సమాదానం చెబుతాను కాని నీవు ముందు ఆ ఎదురుగా ఉన్న పొలంలో నుండి ఏపుగా ఎదిగిన ఒక జొన్నకంకిని కోసుకుని రా, ఒక్క షరతు ఎంత సమయమన్నా తీసుకో కాని ఒకసారి పరిశీలించిన కంకిని మరల వెనుకకి వచ్చి దాన్ని చూడకూడదు" అన్న మాటలకి ఆ అబ్బాయి అలాగేనంటూ పొలంలోకి వెళ్ళి కంకుల్ని పరీక్షిస్తూ ఒకదానికన్న ఇంకొకటి పెద్దగా ఉండవచ్చునేమో అనుకుంటూ పొలమంతా తిరిగి ముందు చూసిందే పెద్దగా వుందిగా అనుకుని మరల వెనుకకి వెళ్ళి కోయకూడదు కదా అని ఖాళీ చేతులతో వచ్చి "సార్ ఏదో వెళ్లేకొద్దీ పెద్ద కంకులు దొరుకుతాయనుకుని చివరికి ఏది దొరక్క తిరిగి వచ్చానని సమాధానమిచ్చాడు.

దానికి లెక్చరర్ గారు నవ్వి "ఇలాటిదేరా ప్రేమంటే! ముందుకి వెళ్ళేకొద్దీ ఇంకా ఏదో దొరుకుతుంది అన్న ఆశతో చేతికి అందిన వాటిని వదిలేసుకుంటాము" అని సమాధానం ఇచ్చారు.

ఇంకొక అబ్బాయి లేచి మరి పెళ్ళంటే ఏమిటి సార్ అని అడిగిన దానికి సరే వెళ్ళి నువ్వు పొలం నుండి ఒక పెద్ద కంకినె తీసుకుని రా చెబుతాను పెళ్ళంటే ఏమిటో అన్నారు.

ఈ తెలివైన అబ్బాయి ఈసారి నేను ముందు వానిల చేయకూడదు అనుకుని పొలంలో వున్న కొన్నింటిలో పెద్దగా కనపడిన కంకిని కోసుకుని వచ్చి "సార్ కనపడిన వాటిలో పెద్దది చూసి తీసుకుని వచ్చాను" అని కంకిని చేతికి అందించారు.

లెక్చరర్ వాడివంక చూసి "ఇలాంటిదే మరి పెళ్ళంటే" అన్నారు.

అదేంటి సార్ ఫెళ్ళికి దీనికి ఏమిటి సంబంధం అన్న దానికి ఆయన నవ్వుతూ........అవును నువ్వు వెళ్ళి వున్న వాటిలో నీకు నచ్చినది నీకు పెద్దగా అనిపించింది చూసి ఎంచుకుని తీసుకున్నావు, నీవు చేసిన పనిపై నీకు నమ్మకంతో, కనపడిన వాటితో మంచిది ఎంచుకుని తృప్తి పడి సర్దుకుపోయవుగా పెళ్ళికూడా అటువంటిదే అని సమాధానం ఇచ్చారు.