!!ప్రార్ధన!!

బ్రతుకు యుద్ధంలో గెలవలేక ఓడిపోతూ

నవ్వులు పెదవిపై అద్దుకుని సర్దుకుపోతూ

రోజూ చీకట్లో కళ్ళు తెరచి వెలుగు చూస్తూ

కలల పడవను ఎక్కి ఊహల్లో పయనిస్తూ  

ఉనికిని వెతుక్కునే ఆరాటంలో కొట్టుకుపోతూ

ఏం సాధించి ఎంత కూడబెట్టుకున్నానో తెలీదు! 

కానీ...ఎప్పటికప్పుడు కలతలని కడిగేస్తూ

కలవరాలని కడతేర్చి బ్రతుక్కి ఊపిరిపోస్తూ 

కొత్త ఆశల్ని మనసులో నింపుకుని సాగుతూ

జీవితపు చివరి మజిలీ వరకూ నిరీక్షిస్తూ 

ఆనందాలు కొన్నైనా నన్ను హత్తుకుంటాయని 

అడక్కనే అన్నీ ఇచ్చే అతీతశక్తిని వేడుకుంటాను!

!!సావాస దోషం!!

నేను చేస్తున్న వ్యాపారం ఏమిటని అడుగకు నేస్తం...

ప్రేమను అమ్మే దుకాణం తెరిచాను ధ్వేషమనే బజారులో  

ప్రేమను పంచినంత కాలం గంటలు క్షణాలుగా గడిచాయి

ప్రేమను ఆశించడం మొదలుపెట్టగానే క్షణమొక యుగమైంది!

జీవితం చాలా చౌకధరనే పలుకుతుంది చూడు నేస్తం...

కానీ జీవించడానికి ఎన్నుకున్న దారులే చాలా ఖరీదైనవి

దారులు ఎప్పుడూ వంకర పోకుండా తిన్నగానే ఉంటాయి

మలుపులు తిరిగి దారి మళ్ళిపోవడమే జీవితం అవుతుంది!   

    

నాకు నీకు ఉన్న సంబంధం ఏమిటని అడుగకు నేస్తం...

ఎన్నో నమ్మకాల పునాదిపై కట్టుకున్న బంధం నాది నీతో

కావలసింది ఏమిటో తెలియక తర్జన భర్జన పడుతున్నాయి  

ఈ బంధం చేతికి పెట్టుకునే గోరింట తలకు పెట్టుకున్నప్పుడైంది!

మలుపు తిరగవలసి సమయంలో తిరక తప్పదు నేస్తం...

దాన్ని దారితప్పడం అనుకోవడం మూర్ఖత్వం అనుకుంటాను

మనసుకి గాయంచేసి మన్నించమనే మందు పూస్తున్నాయి 

నిజాలు చెప్పడం మొదలుపెట్టినాక మౌనమే మాట్లాడుతుంది!

!!అస్తమించిన ఆశ!!

నన్ను నేను రాటుదేల్చుకుంటున్న కొద్దీ..

చావని ఆశలు రాచరికపు మర్యాదలు కోరుతూ

మదిని వేదనా రుసుము కట్టమని వేధిస్తున్నవి!

సున్నితత్వం బిడియపడలేనంటున్న కొద్దీ..

బింకం బిగుసుకుని బానిసత్వాన్ని పిలుస్తూ 

భస్తాల కొద్దీ దుఃఖాన్ని భుజాలపై మోయమని   

తనకేమీ వద్దంటూ భారీమూల్యం అడుగుతుంది!

ఆత్మాభిమానాన్ని కుదవుపెడుతున్న కొద్దీ..

నా అనిశ్చల అస్తిత్వం నన్ను అలుసు చేస్తూ

ఎదను కోసిన వారి పంచన చేరి ప్రశంసించమని

ప్రాధేయపడి జీవితాన్ని పణంగా పెట్టి పరిగెడుతూ 

జీవనగడియారపు ముల్లు ఆగేదాకా తిప్పుతుంది!

!!వెన్నుపోటు!!

కొన్నాళ్ళుగా వెనుక వీపులో నొప్పిగా ఉంటుందని  

డాక్టర్ దగ్గరకెళితే వెన్నెముకల్లో ఎడమెక్కువైంది..

ఇకపై వంగి ఉండమాకు అంటూ సలహా ఇచ్చారు

మొదటిసారిగా ఒకరి నోటివెంట ఆ మాట వినగానే

తెలియకుండానే నవ్వూ ఏడుపూ కలిపి వచ్చాయి!

కలవరంతో కళ్ళు కలత ఆలోచనలని ప్రశ్నించాయి!   

చిన్నప్పటి నుండీ అమ్మా నాన్నా పెద్దలూ వృద్ధులూ 

సమాజం సైతం ఆడదానివి నువ్వు..వంగి ఉండమని

స్త్రీ..ఎంత వంగుంటే ఆ గృహమంత సవ్యంగా సాగేనంటే 

అలా వంగిపోయిన నాలోనూ వెన్నుపూస ఉందాని!?

ఇలా వంగి ఉన్నందుకే వెన్నుపోటూ, ఆ శూన్యతాని!      

ఇప్పుడు వంగొద్దంటే నన్నునేను ప్రశ్నించుకుంటున్నాను

బాల్యం నుంచీ అయిష్టాల్ని ఇష్టాలుగా మార్చుకున్నానని 

ఇప్పటికే ఎన్నో కోరికలు కలలూ జారిపోయాయి కదాని

జీవితం నన్ను ఇంకేం నిలబెట్టాలిలే అని సమాధానపడి

సర్దుకునిపోయి సాగవల్సిందే జీవితమని నవ్వుతున్నాను!

!!మార్పు!!

ఎవరో అన్నారు... 

రాణిలా బ్రతికిన నాలో రాజసం కరువాయెనని

నేను అన్నాను...

రాటుదేలింది నేనే కానీ రాతిగుండె నాది కాదని 

కొందరు అనుకుంటారు... 

నాలో మునపటి ఆ నవ్వూ కళాకాంతి తరిగెనని

నేను అనుకుంటున్నాను...

వయసుతో పాటు కళ తగ్గినా కరుణ తగ్గలేదని

ఓదార్పుకు మాటలెన్నో చెబుతారు...

సుఖదుఃఖాల్లో చివరి వరకూ తోడు ఉంటామని

నా అనుభవం చెబుతుంది...

ఎవరైనా సరే వారి అవసరం తీరే వరకే ఉంటారని

అందరికీ తెలుసు ఇది...

ఏం జరిగినా జరగక పోయినా జీవితం ఆగేది కాదని!