Tuesday, January 15, 2019

అసలైన పండుగ

ఏ పండుగ చూసినా ఏముంది..అంతా ఆర్టిఫిషల్ 
పలుకరింపుగా శుభాకాంక్షలంటూ మెసేజ్ పెట్టడం
ఒక వీడియోను ఫార్వాడ్ చేసి రిలాక్స్ అనుకోవడం     
ఒక సెలవు దొరికిందని ఉద్యోగస్తులు సంతోషపడడం
మనసు ప్రశాంతతను వీడ నిద్రనే మాత్రగా మ్రింగి
కలని ఆనందమని అందరూ అలా ఉండాలని కోరగా
ఉండలేమని అంతరంగం చేసే శబ్దాన్ని నిశ్శబ్దమని 
మనుషులు నవ్వడంరాక  ఏడ్చే ప్రయత్నంలో అలసి
డిగ్నిటీ అనే లేని గంభీరత్వాన్ని అరువు తెచ్చుకుని
అసలు రూపాన్ని మరచి యంత్రంగా మారువేషం దాల్చి 
ఒకర్ని మించి మరొకరు నటనలో అవార్డ్ కొట్టేస్తుంటే..
పండుగలు పబ్బాలతో అవసరం ఏముంది అనిపిస్తుంది
కలిసి మెలిసి కల్మషం లేకుండా కష్టపడి పనిచేసినరోజు 
ఏ దినమైనా..ప్రతి ఇంటా సంక్రాంతి సంబరమౌతుంది! 

Saturday, January 5, 2019

!!ఏమి భాగ్యము!!

జనం అంటుంటారు ఆడవాళ్ళు అదృష్టవంతులని 
నిజమేనేమో...మహిళలు మహాగొప్పజాతకులు!
రాత్రంతా సగం మేల్కొని సగం నిద్రతో గురకతీస్తూ
చీకటి సిరాలో వేళ్ళుంచి పగటిపని జాబితా రాస్తూ
పిల్లల దుప్పటి సర్ది తలుపులు కిటికీలు మూస్తూ
మగని మనసు నొప్పించని చిట్కాలకై వెతికేరు...
రవి ఒళ్ళు విరుచుకోక ముందే నిద్రలో పరిగెడుతూ
గాలికంటే వేగంగా ఇంట్లోనూ బయటా తిరుగుతూ
రోజువారి ఆశల్ని పిండేసి మాసినబట్టల్లా మూలకేసి 
క్యారేజీలోకి కొత్తరుచుల కవితలు కడుతుంటారు...
తమకు తాము దూరమై ఇంట్లో వారందరికీ దగ్గరై
తీరని కలల్ని పూర్తిగా కనక పిల్లల కలల్ని తీర్చేటి
ఇల్లాలైనా ఉద్యోగినైనా నవ్వుని మేకప్ వేసుకుని
మండుటెండలో మంచుపూలజల్లు కోరుకుంటారు...
ఆనందంగా ఉండాలన్న భరోసాతోటి బ్రతికేస్తుంటారు    
ఆహా ఏమి భాగ్యము మగువా నీదెంతటి అదృష్టం!

Monday, December 31, 2018

Saturday, December 8, 2018

!!ఏం తెలియలేదు!!

సమయం అలా గడుస్తూనే పోయింది..
ఎప్పుడు ఎలా గడిచిందో తెలియనేలేదు!
జీవితపు ఒడిదుడుకుల్లో ఎలా వచ్చిపోయింది
వయస్సు ఎలా కరిపోయిందో తెలియనేలేదు!

భుజాలపై ఎక్కి గెంతులువేసిన పిల్లలు..
ఎప్పుడు భుజాలు దాటి ఎదిగారో తెలియలేదు!
అద్దె ఇంటితో మొదలైన కాపురము
ఎప్పుడు సొంత ఇంటికి మారిందో తెలియలేదు!

సైకిల్ పై సాగించిన సరసాల సరదా సంసారం..
ఎప్పుడు కారులో కాపురం పెట్టిందో తెలియలేదు!
పిల్లలుగా బాధ్యతను ఎరిగి మసలిన మేము
ఎప్పుడు పిల్లలకి బాధ్యతయ్యామో తెలియనేలేదు!

ఉద్యోగం అంటూ ఊరూరా తిరిగి అలసి సొలసి..
ఎప్పుడు రిటైరయ్యే సమయం వచ్చిందో తెలియలేదు!
పిల్లల కోసం డబ్బు కూడబెట్టి ఆదా చెయ్యడంలో
ఎప్పుడు పిల్లలు దూరం అయ్యారో తెలియనేలేదు!

ఒకప్పుడు టైం దొరికితే కునుకు వేసేవాళ్ళం..
నిద్రని రాత్రులెప్పుడు దొంగిలించాయో తెలియలేదు!
నల్లని దట్టమైన జుట్టును చూసి మురిసిన మేం
తెల్లని పలుచబడ్డ మైదానం ఎప్పుడైందో తెలియలేదు!

కుటుంబమంతా కలిసి కిలకిలా నవ్వి తిరిగేవాళ్ళం..
విడివడి ఎప్పుడు ఇద్దరమే మిగిలామో తెలియలేదు!
ఇప్పుడు మాకోసమేదైనా చేసుకుందామని ఆలోచిస్తే
ఎప్పుడు శరీరం సహకరించడం మానిందో తెలియడంలేదు!

Wednesday, November 21, 2018

!!నిన్ను నీవు నమ్ముకో!!

నా జీవితంలోకి వచ్చి ఎవరి పాత్రలు వారు 
పరిపూర్ణంగానే పోషించి నిష్క్రమిస్తున్నారు..
నేను మాత్రం ఒంటరిగా పరిపూర్ణతకై ప్రయత్నించి 
గెలవక ఓడిన ప్రతీసారీ ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాను! 
అదేం చిత్రమో కానీ అందరూ నిరుత్సాహ పడకు 
పడిలేచి మరింత ఉత్సాహంగా పరిగెత్తమంటున్నారు
ఇప్పటి వరకూ పరుగులెట్టి అలసిపోయిన నేను.. 
నాలుగడుగులే నడవలేక పోతుంటే ఏం పరిగెట్టను
గతించిన కాలం నాది కాదు ఈ కాలంతో నాకు పనిలేదు
ఎవరి పై ఆధారపడదామన్నా ఎవరి అత్యవసరాలు వారివి
అస్థిరత్వానికి అసలుసిసలైన ఆనవాళ్ళు వారి అవసరాలు!       
నన్ను నేను నమ్ముకుని ఓడిపోయినా బాధపడని మనసు 
వేరొకరిలో తనని తాను చూసి తృప్తి పడమని సలహా ఇస్తే
ఎందుకో ఏమో ఉక్రోషంతో చచ్చు సలహాలివ్వొదని అరవక..
ఏం చెయ్యాలో తెలియక వ్యధతో ఏడవలేక నవ్వుకుంటుంది!